#ProcesoweWtorki: Spór o przywrócenie do pracy – znaczenie oceny pracy pracownika

Pracodawcy często spotykają się z sytuacją, w której pracownik niespełniający ich oczekiwań na zajmowanym stanowisku, po wypowiedzeniu mu umowy o pracę z wyżej wskazanej przyczyny, występuje do sądu z roszczeniem o przywrócenie go do pracy.

Jak powinien w takiej sytuacji zareagować pracodawca?

Poza wykazaniem zasadności i prawdziwości przyczyn wypowiedzenia, pracodawca powinien również podnieść argument niecelowości przywrócenia pracownika do pracy.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, za niecelowością orzeczenia o przywróceniu do pracy przemawia uzasadnione przypuszczenie, że po restytucji stosunku pracy powtórzy się sytuacja, na którą zasadnie powoływał się pracodawca jako na przyczynę zwolnienia pracownika w tym trybie, na przykład nieradzenie sobie przez pracownika z obowiązkami zawodowymi (zob. np. wyrok SN z 8.06.2006 r., II PK 315/05; wyrok SN z 29.11.2005 r., II PK 101/05; wyrok SN z 20.09.2023 r., II PSKP 5/22).

Co powyższe oznacza w praktyce?

Nawet w przypadku, w którym wypowiedzenie umowy o pracę jest potencjalnie wadliwe, pracodawca ma możliwość kwestionowania celowości przywrócenia pracownika do pracy. Nienależyte wykonywanie obowiązków pracowniczych lub brak realizacji oczekiwań związanych ze stanowiskiem mogą stanowić istotny argument przemawiający przeciwko przywróceniu do pracy i uzasadniać zasądzenie ewentualnego odszkodowania zamiast tego roszczenia.

Jesteśmy do dyspozycji. Zachęcamy do śledzenia kolejnych publikacji z cyklu #ProcesoweWtorki.

Dziękujemy za współprzygotowanie – apl. radc. Jan Kozakoszczak.